Scepsis bij de gemeente

Na jaren ploeteren weten we nog altijd niet waar we aan toe zijn met het project Bankastudios. Het exploitatieplan werd door de Maastrichtse gemeenteraad in 2016 met enthousiasme begroet en vele politieke partijen gingen er achter staan nadat de sloop van het gebouw al werd uitgesteld door een besluit van een unanieme raad. Nu zijn we ruim twee jaar verder en heerst bij de ambtenaren scepsis. “Gemeente en provincie willen meer financiele zekerheid”, zo staat te lezen in Dagblad De Limburger, opgetekend uit de mond van een gemeentelijke voorlichter.

Het exploitatieplan van Bankastudios is als een commercieel ondernemingsplan opgezet omdat de gemeente en provincie geen structurele subsidie wensen te geven. Dat snappen we wel, want structurele ondersteuning van een cultureel initiatief past niet in het huidige politieke klimaat. De gemeente juichte dit initiatief dan ook in 2016 toe, want het paste perfect in de huidige overheids mindset, namelijk het stimuleren van burgerinitiatieven. Burgerparticipatie staat hoog in het vaandel bij de overheid.
Hoe mooi is het dan als een maatschappelijk burgerinitiatief met hulp van Maastrichtse ondernemers kan worden bestierd als een onderneming? Hier hoeft jaarlijks geen belastinggeld bij zoals bij veel andere culturele initiatieven.

De basis van het uitgekiende businessplan voor de Bankastudios, waarbij een combinatie gemaakt is van sociaal-maatschappelijk- en commerciële activiteiten in een duurzaamheid sausje, is een solidariteitsmodel. In dat model, waarbij ondernemers die bedrijfsruimte bij Bankastudios huren -zelfs met een lagere huur dan gangbaar in Maastricht- meebetalen aan de huur van studioruimte voor artiesten die geen hoge huur kunnen opbrengen. In ruil daarvoor moeten de artiesten sociaal maatschappelijke activiteiten doen, zoals gratis muzieklessen geven aan kinderen in de buurt of jonge muzikanten met minder ervaring begeleiden. De duurzaamheidsmaatregelen zijn zowel voor het milieu goed, als voor de exploitatiekosten van het gebouw en zorgen voor een gezonde businesscase.

Bankstudios voldoet aan de wens van de gemeente dat het een commercieel plan moet zijn, een onderneming dus. Maar vervolgens wordt door diezelfde gemeente de financiele zekerheid gevraagd die geen enkele ondernemer kan afgeven voor een commercieel plan.
Bij het maken van een businessplan doe je uitgebreid marktonderzoek en peil je de omgevingsfactoren, je bekijkt de concurrentie en de bereidheid van de potentiële huurders om daadwerkelijk in te trekken voor de beoogde huurbedragen. Bankastudios had binnen twee weken ruim 35 getekende intentieverklaringen verzameld. Ook is er co-financiering binnen gehaald: de Triodos bank en Elisabeth Strouvenfonds leggen samen bijna 6 ton op tafel voor het initiatief. Beiden zijn akkoord na uitgebreid onderzoek door hun bedrijfskundig economen. Zij waren bereid om fors te investeren in het Maastrichtste culturele en sociale leven. Hoeveel garantie kun je geven voor een onderneming…..en waarom denken de ambtenaren van de gemeente en provincie anders over het bedrijfsplan dan de bedrijfseconomen van de Triodos bank en Elisabeth Strouvenfonds? Bij de ene scepsis, bij de ander (economisch) enthousiasme en de wil te investeren in onze stad.

Welk risico ziet de gemeente nu eigenlijk? De gemeente geeft het pand in erfpacht. Dat betekent dat, als het mis zou gaan, de gemeente het pand volledig gerestaureerd en voorzien van duurzaamheids aanpassingen terug krijgt. Zelfs met de hypotheeklasten en de verstrekte eenmalige subsidie ligt de economische waarde van het pand hoger dan de investering door de gemeente. Het alternatief van de gemeente was slopen. Buiten het feit dat echte duurzaamheid begint bij recycling van gebouwen in plaats van slopen, kost het de gemeente ook een hoop geld om de zaak af te breken en krijgt de stad er niets voor terug. Risicoloos, dat wel.

8 februari zou er eindelijk een gesprek plaatsvinden met de verantwoordelijke wethouder Janssen. Dat is inmiddels weer uitgesteld tot 28 februari. Weer drie weken wachten. Begrijpelijk wellicht vanwege de politieke onrust bij de gemeente, maar wrang voor het initiatief Bankastudios en de stad Maastricht. Bovendien ligt de nieuwe datum voor een gesprek dicht tegen de provinciale statenverkiezingen aan. Bankastudios loopt het risico dat politici in het provinciehuis dan met andere zaken bezig zijn dan Bankastudios.

Ondertussen heeft Samenwerkende Ateliers Maastricht er genoeg van en kunnen ze de kosten voor het beheer van het gebouw niet meer dragen. „We wilden graag iets doen voor de muzikanten in deze stad. Maar dit viel niet langer te verantwoorden naar onze andere gebruikers. We hebben besloten het gebouw over te dragen aan de gemeente” zo zegt coördinator Anne van Aalst van SAM in de krant. Jammer, maar begrijpelijk vindt Bankastudios.

Raadslid John Gunther heeft in overleg met andere raadsleden ondertussen vragen gesteld over de gang van zaken en wil weten waarom besluiten over dit initiatief keer-op-keer worden uitgesteld en waarom er telkens nieuwe drempels worden opgeworpen.

Wij hopen voor Maastricht, de Maastrichtse kunstenaars en muzikanten en alle betrokkenen die al jaren wachten op een besluit, dat het deze keer in ieder geval genomen wordt. Dan hebben we in ieder geval duidelijkheid.

Lees hier het artikel van De Limburger digitaal:
https://www.limburger.nl/…/toekomst-roz-gebouw-in-maastrich…

 

©2019 Bankastudios Maastricht